บัญชาชีวิต

ในบรรดาของใช้ชาวท่าวังท่ามอน ที่จะร่วมแสดงงาน Creative Nakhon นี้

เท่าที่พบเจอและแนะให้เขาเลือกเอาไปแสดงนั้น

มี ๕ สิ่งนี้ ที่หากไม่บอก อาจเห็นเป็นเศษขยะควรทิ้ง

แต่แม่ผมเก็บไว้มาตลอด

๑) หูและคันถังปั่นไอศกรีม ที่เมื่อไหร่แม่เอาออกมาตั้ง หรรษากันทั้งบ้าน

ถังไม้และอะไร ๆ พังไปหมดแล้ว แต่หูและคันปั่นนี้ แม่ผมยังเก็บไว้

๒) กระจกส่องหน้าของคุณยาย ที่แม่บอกว่าคุณยายใช้ แม่ก็เก็บไว้

ผมเอามาใช้ต่อตอนกลับมาอยู่นคร ถึงตอนนี้ ...

๓) ที่ล้างอัดขายภาพถ่ายของพ่อ

ความที่พ่อผมเป็นนักเคมีและชอบนานาประดิษฐกรรมทันสมัย

การถ่ายรูป ถ่ายหนัง ล้างอัดนั้น พ่อเราทำที่บ้านกันครับผม

... แม่ก็เก็บไว้

๔) หีบเหล็กของคุณยาย ใบน้อยนี้ แม่ก็เก็บไว้ ผมก็เก็บต่อตามแม่เก็บ

๕) หม้อทองเหลืองของทวดช่วย ศรีวณิช

เป็นทวดที่อยู่กับพวกเราตอนเด็ก ๆ

ถนนเอกนครครึ่งหนึ่งนั้นก็นาของทวดช่วยคนนี้

หลังทวดตาย แม่เอาหินลับมี สาก และ ฯลฯ ของทวด ใส่รวมไว้ในนี้

Banpot Pongpanich บอกว่า นี้ของคู่ชีพทวด ต้องเก็บไว้

ใครว่านี้ธรรมะสะสม ก็ใช่ครับ ทำหน้าที่เก็บรักษาของบรรพชน

เพื่อความทรงจำของผู้คนและบ้านเมืองนี้ ที่ใครไม่ค่อยทำกันครับผม

The Library At Nakorn ไงครับ

๑๖ สค.๖๔ ๒๐๒๐ น.

บ้านบวรรัตน์ ท่าวัง เมืองนคร