เพื่อแผ่นดินเกิด
- Details
- Written by Super User
- Category: เพื่อแผ่นดินเกิด
- Published: 06 September 2025
- Hits: 129
#ร้อยเรื่องรักวลัยลักษณ์_1 ... #เรือนนี้ที่อดีตผู้ว่าบอกผมว่ายอมๆ
#OnBelovedWalailak_1 ... #WhereTheGovernorSayNo
(20250903_1 bunchar.com เพื่อแผ่นดินเกิด)
เมื่อวานนี้ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์จัดประชุมนำร่อง
คณะกรรมการอำนวยการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ครบรอบ ๓๕ ปี #มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
โดยมีผมเข้าร่วมเป็นกรรมการด้วย ซึ่งเป็นการประชุมครั้งแรกเพื่อระดมความคิดเห็น
หลังประชุมแล้ว ต่างคนต่างก็เกิดความคิดอ่านต่าง ๆ อีกมากมาย โดยเฉพาะบนโต๊ะอาหารกลางวันที่ริมคลองท่าสูง
จนกระทั่งกลับเข้ามาในมหาวิทยาลัยอีกครั้ง ผ่านข้างอาคารบริหารและหน้าอาคารวิจัย
หลายคนก็บอกผมว่า " ... คุณหมอรู้ไหม บ้านเรือนที่ปลูกสร้างอยู่ในพื้นที่ตั้งมหาวิทยาลัยตอนนี้รื้อย้ายออกไปหมดแล้ว ... "
นับเป็นอีกข่าวใหญ่ที่เรื่องนี้จบและคลี่คลายลงในที่สุด ในรอบปีที่ ๓๓ ของมหาวิทยาลัยเลยครับ
ก่อนกลับออกมาจากวลัยลักษณ์วานนี้ ผมจึงขอแวะที่ตรงนั้นอีกครั้ง ...
มะพร้าวดงนี้ อยู่รายรอบบ้านของลุงนิราศ การะนัด
เป็นบ้านสองชั้นเป็นหลักเป็นฐาน น่าจะสร้างอยู่มานานไม่น้อย
ตอนที่พวกเราเข้าไปดำเนินการที่ดินเพื่อการจัดตั้งมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
ที่ทางอำเภอท่าศาลาและจังหวัดนครศรีธรรมราชบอกว่าอยู่ในพื้นที่สาธารณะประโยชน์
และตกลงส่งมอบให้มหาวิทยาลัยใช้เป็นที่ตั้งมหาวิทยาลัยนั้น
ลุงนิราศยืนยันว่าไม่ยอมออกไป คุยกันอย่างไรก็บอกว่าไม่มียอม
นัดหนึ่งในที่ประชุมคณะกรรมการดำเนินการเรื่องที่ดินเพื่อจัดตั้งมหาวิทยาลัย
ที่ทางจังหวัดตั้งให้ลุงนิเวศน์ เกตุชาติ ประธานสภาจังหวัดในขณะนั้นเป็นประธาน
ท่านปลัดจังหวัดบอกต่อที่ประชุมว่า ขออาสาเข้าไปคุยกับลุงนิราศด้วยตนเอง
โดยวันหนึ่งท่านก็บอกผมว่าวันนี้จะนำคณะเข้าไปคุยในพื้นที่ตอนเย็น ๆ
ขอให้ผมส่งกำลังบำรุงจำพวกอาหารและเครื่องดื่มเข้าไปให้โดยไม่ต้องเข้าไปเอง
เพราะท่านจะชวนชาวปกครองและท้องที่เข้าไปกัน ด้วยท่านนี้เป็นนักปกครองสายชาวบ้าน
จำได้ว่าคืนวันนั้นพวกเราส่งอะไรต่อออะไรเข้าไปไม่น้อย เฉพาะน้ำสีชาก็หลายลัง
จนสาย ๆ วันรุ่งขึ้น ผมต่อสายถามถึงผลการเจรจา
ท่านบอกว่า " ... ผมยอมเลยหมอ ... "
สรุปว่า บรรยากาศการสนทนากินดื่มดีมาก ๆ
แต่การเจรจาเพื่อให้ลุงราดยอมรับการชดเชยผลอาสินรวมทั้งการรื้อย้ายบ้านออกไม่บรรลุ
บ้านในดงมะพร้าวนี้ รวมทั้งวัวหลายตัวของลุงจึงยังคงอยู่คู่มหาวิทยาลัย
เคียงข้างอาคารบริหาร ตรงหน้าอาคารวิจัยและบริการวิชาการสืบมาตั้งแต่นั้น
เจอลุงที่ไหนและเมื่อไหร่ ลุงก็บอกว่าขอดื้ออยู่ต่อไป
ผมไม่ทราบว่าลุงจากไปตั้งแต่เมื่อไหร่
จนได้ทราบวานนี้ว่าเกือบปีแล้วที่ลูกหลานลุงยอมย้ายออกไปทั้งหมดแล้วครับ
ส่วนปลัดจังหวัดท่านนั้น ต่อมาได้เป็นผู้ว่าราชการหลายจังหวัด รวมทั้งนครศรีธรรมราชด้วยครับ
หากมีจังหวะจะรีบรายงานท่านว่า ที่ท่านผู้ว่ายอมเมื่อ ๓๐ ปีที่แล้วนั้น
ตอนนี้ลูกหลานลุงราดยอมแล้วครับ ท่านผู้ว่าวิชม ทองสงค์ครับผม
ขอบคุณ Pipat Puteh ที่อยู่ ๆ ก็ขี่รถมาทักถามว่าหมอมาทำไร ?
" ... หยบมาหาเรื่องครับ ... " ผมตอบอยู่ในใจ ไม่กล้าบอกตรง ๆ
แล้วก็ขอซ้อนท้ายไปขึ้นรถรีบออกจากวลัยลักษณ์กลับมาท่าวัง เพราะมีอีกนัดประชุมครับ
๓ กันยา ๖๘ ๐๗๐๗ น.
บ้านบวรรัตน์ ท่าวัง เมืองนคร
หมายเหตุ เรื่องเล่า #ร้อยเรื่องรักวลัยลักษณ์ นี้ เกิดจากตลอด ๑๐ ปีแรกของการก่อตั้งมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ของพวกเราที่ผมรับหน้าที่เป็นหัวหน้า ระหว่าง พ.ศ.๒๕๓๕ - ๒๕๔๕ มีหลากหลายเรื่องราวน่าจดจำและบอกต่อ เคยคุยกันมานานว่าพวกเราน่าจะบอกเล่ากันไว้ก่อนที่จะหายสูญและลืมเสีย โดยเคยคุยกันว่าน่าจะทำออกมาในวาระ ๓๐ หรือ ๓๓ หรือ ๓๕ ปี ของมหาวิทยาลัย เพราะนานกว่านี้น่าจะช้าเกินไปแล้ว พอดีถูกมหาวิทยาลัยตั้งเป็นกรรมการอำนวยการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ และจากการหารือกันเมื่อวาน เห็นว่าเรื่องเล่าและจดหมายเหตุมหาวิทยาลัยก็มีคุณค่าและความหมาย ประกอบกับได้รับการบอกเล่าว่าการจัดการเรื่องที่ดินถึงขั้นนี้แล้ว จึงขอเริ่มเรื่องเล่าด้วยเรื่องนี้ ทั้งนี้จะทยอยเล่าเรื่องไปเรื่อง ๆ ตามแต่จะนึกออก สัปดาห์ละเรื่อง คาดว่าน่าจะครบ ๑๐๐ เรื่อง ในจังหวะครบรอบ ๓๕ ปีมหาวิทยาลัย
ท่านใดอยากรู้เรื่องอะไร หรืออยากร่วมเล่าเรื่องอะไรด้วยก็ขอเชิญมาร่วมกันเล่าครับ
โดยเฉพาะเพื่อนพ้องพี่น้องผู้ร่วมกันเมื่อนั้น
@ผู้ติดตาม @ไฮไลท์
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1892271628334617&set=pcb.1892292548332525
